accusations don't know how to take them
inspiration getting hard to think it
concentration never want to break it
situation never what you want it to be
papasok na ako lagi sa trabaho.
ang walang hiya ko talaga.
*blech*
Sunday, February 29
Wednesday, February 25
Sunday, February 22
makati shangri~la
kagagaling ko lang galing sa hotel overnight stay namin kahapon hanggang ngayong tanghali. medyo mahal yung binayaran, pero, sobrang worth it! as in sobra, sobra!!
LOBBY. Oh..my..God..
SEMINAR. Alam naman nating mga estudyante na ang "seminar" goes side-by-side with "sleep", pero this time, sobrang kakaiba. Nakaktuwa nga eh, akala ko aantukin ako. Katirikan ng araw sa labas, patay na oras, pero hindi ako inantok. Eh bakit naman kaya? Kung yung mga speakers ay nakakatuwa, yung tiyan mo laging nagpaparamdam ng pangangailangan, nakaupo ka sa front row, at merong almost-funny almost-cute (nga ba..?) na guy sa tabi mo, makakaramdam ka pa ba ng antok?? Hindi na no! Hehe..
KITCHEN TOUR. Astig! May free food pa along the way. Nakakahilo kasi pabalik-balik at paikot-ikot kami, pero okay na din. Masarap naman yung foods.
MY ROOM, 726. Shet...bakit hindi ako mayaman? May double-size na bed para samin ng roommate ko, malaking tv, sobrang lalambot na pillow, separate study table at extra table, mini bar, malaking closet, at shet talaga... Tas kapag binusan mo yung curtains para makita ang view sa labas, makikita mo, tapat na tapat, ng napakalaking... (drumroll)...PLDT bldg. Nyek. Pangit view. Pero yung bathroom -- 0_o... Astig yung bathtub (na ginamit ko talaga), pero mas astig yung shower room. May tatlong beses ata ako naligo eh, kasi astig talaga. Ang daming towel, di ko alam kung para san yung gamit nung iba. Yung bathrobe..mabigat eh. Tas syempre, first-class yung dating nung mga shampoo, sabon, etc.. na tinangay ko pauwi (syempre..!) Yun ngang bags at fuzzy slippers gusto ko din tangayin, kaso may bayad pala, baka mahuli.. hehe..
GYM, SAUNA, POOL. Sa kasawiang palad, hindi ko nagamit ang mga ito. Free use pa naman namin... yun kasing mga kasama ko aya ako samahan, kakainis. Yoko naman mag solo flight. Yan lang siguro yung super pinanghihinayangan ko.
ROOM 604. Room ni Mike. Sinalakay namin. Sinabotahe namin. Nabadtrip samin. Napalayas kami. Naghiganti. What do u expect happened next? Pillow fight.
BUFFET BREAKFAST. Kung wala lang time limit...bondat na siguro ako ngayon. Syempre kasama na to sa bayad namin... From 6-10am lang kasi breakfast eh, e nagsibangunan kami ng 8am na. Naligo pa. Nakakain kami malapit na mag 930am. At grabe talaga! the best!! Yung isang buffet table, may lamang fried rice, longganisa, bacon, ham, siomai, corned beef, adobo, at ibang hindi ko alam. Yung kabilang buffet table, may lamang different kinds of bread, different kinds of fruit, may mga sushi pa, at kakaibang deserts. Yung beverages... hot choco, hot coffee, cold mango, cold orange-mango, at cold milk para sa koko crunch at flakes. Halo halo kinain ko, sumakit tuloy tiyan ko. Eh you have to take advantage of everything eh. At nung binigay na sa min yung bill (na hindi namin kailangang bayaran), umabot kami ng Php800 per person. Astig talaga. Dalawang linggong baon ko na. Para lang sa breakfast. At yun na yung pinakamurang restaurant don sa hotel! Haay..bakit nga ba ulit hindi ako mayaman..? *sigh*
Sa totoo lang, sobrang magastos kami sa damit. Naka-apat na palit ata kami ng damit, e overnight nga lang yun eh. Laki tuloy ng mga bags namin. Sobrang sinulit namin (pwera nga sauna, gym at pool). And im fortunate enough na makapanood ng GTO sa Animax. Kahit tatlong episodes lang. Ang ganda pala non. Saktong 2pm kanina, nag check-out na kami, at maya-maya, nasa labas na kami, kanya-kanyang kayod pauwi. Wala nang luxury, balik na sa dating gawi ng buhay. Hay naku..ang bilis matapos ng mga bagay-bagay no? Parang kanina lang..tas ngayon.. Oh well, ganyan talaga.. Buti na lang may memories. Yun na lang. Hehe..at after nga ng luxury na yun.. exam naman. Bawi agad oh! Prof ko talaga...
kagagaling ko lang galing sa hotel overnight stay namin kahapon hanggang ngayong tanghali. medyo mahal yung binayaran, pero, sobrang worth it! as in sobra, sobra!!
LOBBY. Oh..my..God..
SEMINAR. Alam naman nating mga estudyante na ang "seminar" goes side-by-side with "sleep", pero this time, sobrang kakaiba. Nakaktuwa nga eh, akala ko aantukin ako. Katirikan ng araw sa labas, patay na oras, pero hindi ako inantok. Eh bakit naman kaya? Kung yung mga speakers ay nakakatuwa, yung tiyan mo laging nagpaparamdam ng pangangailangan, nakaupo ka sa front row, at merong almost-funny almost-cute (nga ba..?) na guy sa tabi mo, makakaramdam ka pa ba ng antok?? Hindi na no! Hehe..
KITCHEN TOUR. Astig! May free food pa along the way. Nakakahilo kasi pabalik-balik at paikot-ikot kami, pero okay na din. Masarap naman yung foods.
MY ROOM, 726. Shet...bakit hindi ako mayaman? May double-size na bed para samin ng roommate ko, malaking tv, sobrang lalambot na pillow, separate study table at extra table, mini bar, malaking closet, at shet talaga... Tas kapag binusan mo yung curtains para makita ang view sa labas, makikita mo, tapat na tapat, ng napakalaking... (drumroll)...PLDT bldg. Nyek. Pangit view. Pero yung bathroom -- 0_o... Astig yung bathtub (na ginamit ko talaga), pero mas astig yung shower room. May tatlong beses ata ako naligo eh, kasi astig talaga. Ang daming towel, di ko alam kung para san yung gamit nung iba. Yung bathrobe..mabigat eh. Tas syempre, first-class yung dating nung mga shampoo, sabon, etc.. na tinangay ko pauwi (syempre..!) Yun ngang bags at fuzzy slippers gusto ko din tangayin, kaso may bayad pala, baka mahuli.. hehe..
GYM, SAUNA, POOL. Sa kasawiang palad, hindi ko nagamit ang mga ito. Free use pa naman namin... yun kasing mga kasama ko aya ako samahan, kakainis. Yoko naman mag solo flight. Yan lang siguro yung super pinanghihinayangan ko.
ROOM 604. Room ni Mike. Sinalakay namin. Sinabotahe namin. Nabadtrip samin. Napalayas kami. Naghiganti. What do u expect happened next? Pillow fight.
BUFFET BREAKFAST. Kung wala lang time limit...bondat na siguro ako ngayon. Syempre kasama na to sa bayad namin... From 6-10am lang kasi breakfast eh, e nagsibangunan kami ng 8am na. Naligo pa. Nakakain kami malapit na mag 930am. At grabe talaga! the best!! Yung isang buffet table, may lamang fried rice, longganisa, bacon, ham, siomai, corned beef, adobo, at ibang hindi ko alam. Yung kabilang buffet table, may lamang different kinds of bread, different kinds of fruit, may mga sushi pa, at kakaibang deserts. Yung beverages... hot choco, hot coffee, cold mango, cold orange-mango, at cold milk para sa koko crunch at flakes. Halo halo kinain ko, sumakit tuloy tiyan ko. Eh you have to take advantage of everything eh. At nung binigay na sa min yung bill (na hindi namin kailangang bayaran), umabot kami ng Php800 per person. Astig talaga. Dalawang linggong baon ko na. Para lang sa breakfast. At yun na yung pinakamurang restaurant don sa hotel! Haay..bakit nga ba ulit hindi ako mayaman..? *sigh*
Sa totoo lang, sobrang magastos kami sa damit. Naka-apat na palit ata kami ng damit, e overnight nga lang yun eh. Laki tuloy ng mga bags namin. Sobrang sinulit namin (pwera nga sauna, gym at pool). And im fortunate enough na makapanood ng GTO sa Animax. Kahit tatlong episodes lang. Ang ganda pala non. Saktong 2pm kanina, nag check-out na kami, at maya-maya, nasa labas na kami, kanya-kanyang kayod pauwi. Wala nang luxury, balik na sa dating gawi ng buhay. Hay naku..ang bilis matapos ng mga bagay-bagay no? Parang kanina lang..tas ngayon.. Oh well, ganyan talaga.. Buti na lang may memories. Yun na lang. Hehe..at after nga ng luxury na yun.. exam naman. Bawi agad oh! Prof ko talaga...
Wednesday, February 18
THE FRIENDSHIP TEST
tonight, i discovered 2 new friends. kilala ko na sila dati pa, friends ko na sila dati pa. pero this night, nakilala ko sila ng lubos.
1) First is my bestfriend, my patner. Grabe, sobrang napraning ata ako tonight. Akala ko kaya ko pa, pero, hindi ko na napigilan. Kasi nga diba, im always at war with my mom (tingnan nyo info ko sa right). This time, it got worse, at napagtulungan pa ako nung mag-asawa. I felt so bad, sobrang down ko. Umiyak na lang ako (ewan ko kung napansin nila) at para akong natanga. Di ko na alam ginagawa ko, nanginginig ako habang umiinom sa baso, muntikan ko pa mabasag. Basta halo halo emotions ko -- mad at them, mad at myself, sad, empty, rebellious, not needed anymore...and for the 2nd time after soooo many years -- i suddenly have suicidal thoughts. punta ako room, kuha ng pentel pen, at don ko sinulat sa door ko yung mga feelings ko. Iyak lang ako ng iyak. Im really, really down. Gusto ko maglayas, gusto ko mawala.
And then, tumunog cel ko. Si jenny. Bad pa yung dala nyang balita. Pero nakatext ko sya. Kwento ko sa kanya yung nararamdaman ko. At sobrang na uplift ako after having a chat with her. Kahit text lang. Inubos pa ata nya load nya para lang sakin. Sobrang nakakatouch. Sabi nya baka daw corny na yung sinasabi nya. Well, girl, HINDI noh! I know na anjan sya para sakin, pero sobrang iba lang yung feeling kapag talagang nawi-witness mo yung pagiging *around* nya. Damn, i love this girl! Sobrang pinalakas nya loob ko. After talking with her, i felt stupid. Suicidal thoughts?? Ang gago ko. Binalik nya yung fighting spirit ko. Grabe, pano kung hindi nya na-sense na itext ako?? Siguro hanggang ngayon, tanga pa din ako. Ay naku! Jenny, im so damn thankful na ikaw ang bestfriend ko!! Thanks talaga!!!! *mwah*
2) Second is a very close friend and confidante. The last time we talked, na-sense ko na there's something..different. But i did not pay attention. Sabi nya, kung may *problem* daw siya, or may kailangang sabihin o aminin, syempre dapat malalaman namin (ni jenny). So, i trusted her. And then, ngayong gabi lang rin, (eto yung bad news ni jenny) naconfirmed na nga na talagang may *problem* sya. Na may dapat sya aminin sa amin na di nya inamin. Ang masama don, nalaman pa namin through other people. Syempre, medyo nainis kme ni jenny. Feeling ba nya wala kami pakialam? Feeling ba nya, masasabihan namin sya ng "i-told-you-so"? Feeling ba niya...feeling ba nya...shit! ano bang feeling nya?!? O humihingi lang siya ng time? pero kami 'to eh.. i asked her many times na, sinabi nya okey daw sya, surviving pa. O gusto nya hulaan namin..? Ewan ko, i feel bad. Confidante ko sya eh, and vice versa. Bakit naman ganon..? Anyway, di ko alam kung sasabihin ko ba sa kanya na *alam* ko na, namin ni jenny. I think i'll still give her time. Kapag medyo matagal na, at hindi pa nya nababalita sa amin, it's my turn na siguro. After all, friends kami diba?
tonight, i discovered 2 new friends. kilala ko na sila dati pa, friends ko na sila dati pa. pero this night, nakilala ko sila ng lubos.
1) First is my bestfriend, my patner. Grabe, sobrang napraning ata ako tonight. Akala ko kaya ko pa, pero, hindi ko na napigilan. Kasi nga diba, im always at war with my mom (tingnan nyo info ko sa right). This time, it got worse, at napagtulungan pa ako nung mag-asawa. I felt so bad, sobrang down ko. Umiyak na lang ako (ewan ko kung napansin nila) at para akong natanga. Di ko na alam ginagawa ko, nanginginig ako habang umiinom sa baso, muntikan ko pa mabasag. Basta halo halo emotions ko -- mad at them, mad at myself, sad, empty, rebellious, not needed anymore...and for the 2nd time after soooo many years -- i suddenly have suicidal thoughts. punta ako room, kuha ng pentel pen, at don ko sinulat sa door ko yung mga feelings ko. Iyak lang ako ng iyak. Im really, really down. Gusto ko maglayas, gusto ko mawala.
And then, tumunog cel ko. Si jenny. Bad pa yung dala nyang balita. Pero nakatext ko sya. Kwento ko sa kanya yung nararamdaman ko. At sobrang na uplift ako after having a chat with her. Kahit text lang. Inubos pa ata nya load nya para lang sakin. Sobrang nakakatouch. Sabi nya baka daw corny na yung sinasabi nya. Well, girl, HINDI noh! I know na anjan sya para sakin, pero sobrang iba lang yung feeling kapag talagang nawi-witness mo yung pagiging *around* nya. Damn, i love this girl! Sobrang pinalakas nya loob ko. After talking with her, i felt stupid. Suicidal thoughts?? Ang gago ko. Binalik nya yung fighting spirit ko. Grabe, pano kung hindi nya na-sense na itext ako?? Siguro hanggang ngayon, tanga pa din ako. Ay naku! Jenny, im so damn thankful na ikaw ang bestfriend ko!! Thanks talaga!!!! *mwah*
2) Second is a very close friend and confidante. The last time we talked, na-sense ko na there's something..different. But i did not pay attention. Sabi nya, kung may *problem* daw siya, or may kailangang sabihin o aminin, syempre dapat malalaman namin (ni jenny). So, i trusted her. And then, ngayong gabi lang rin, (eto yung bad news ni jenny) naconfirmed na nga na talagang may *problem* sya. Na may dapat sya aminin sa amin na di nya inamin. Ang masama don, nalaman pa namin through other people. Syempre, medyo nainis kme ni jenny. Feeling ba nya wala kami pakialam? Feeling ba nya, masasabihan namin sya ng "i-told-you-so"? Feeling ba niya...feeling ba nya...shit! ano bang feeling nya?!? O humihingi lang siya ng time? pero kami 'to eh.. i asked her many times na, sinabi nya okey daw sya, surviving pa. O gusto nya hulaan namin..? Ewan ko, i feel bad. Confidante ko sya eh, and vice versa. Bakit naman ganon..? Anyway, di ko alam kung sasabihin ko ba sa kanya na *alam* ko na, namin ni jenny. I think i'll still give her time. Kapag medyo matagal na, at hindi pa nya nababalita sa amin, it's my turn na siguro. After all, friends kami diba?
Sunday, February 15
PINAGTAGPI-TAGPING YARA
Haha! Fully-booked ako this Valentines Day. May trabaho ako kasi. Hahaha!! Kailangan kong gumising ng maaga, magtiyagang hindi kumain ng lunch, makipagngitian sa mga guests... hahaha...i love this job... T_T
After ng madugo kong trabaho (buti naman nasweldohan agad ako), kailangan ko naman mag-prepare para sa isang debu. Pucha! Strictky formal pala yun! Akala ko basta basta formal lang. E ang damit ko lang ay blouse, black na slacks at black leather shoes. At yung dalawa kong kasabay, naka gown. Eh ako.. kulit ko kasi eh! Pinadadala na sakin yung sandals at palda ko eh, hinindian ko pa. Hassle kasi kapag daming dala, eh galing pa nga ako trabaho.
Pero, parang mga hulog ng langit, nakarating ako sa Camelot Hotel (dun yung venue) ng naka-gown. At may gusto akong pasalamatan kasi yung damit ako ay pinagtagpi-tagping kagamitan ng iba't ibang tao:
SANDALS -- Aisa!! Buti na lang may dala kang extra sandals na sakto sa paa ko!!
WHITE GOWN -- Miriam girls!! Buti isinasabit nyo lang basta-basta sa tambayan nyo yung graduation dress nyo!!!
SHAWL -- Lea!! Maganda na gown mo talaga! Di na kailangan ng shawl. Thanks!!
STRAPLESS NA BRA -- Ayoko man aminin, nanghiram din ako nito...Spaghetti strap kasi yung dress kaya makikita yung bra ko. At si Lea!! may baong extra. Hmm..bakit kaya meron sya non..?
SANRIO -- Lea ulit!! Para di nakalugay buhok ko.
MAKE-UP -- wala kasi akong alam tungkol dito. So yung mga gamit, hiniram ko sa iba't ibang tao. Kay Aisa, Janice, Rachel, etc..
So in short, nakarating ako sa debu na ang dala-dala ko lang talaga ay ang sarili ko (as in katawan ko, literally) at ang aking panty/undie. And the rest...is history.
Haha! Fully-booked ako this Valentines Day. May trabaho ako kasi. Hahaha!! Kailangan kong gumising ng maaga, magtiyagang hindi kumain ng lunch, makipagngitian sa mga guests... hahaha...i love this job... T_T
After ng madugo kong trabaho (buti naman nasweldohan agad ako), kailangan ko naman mag-prepare para sa isang debu. Pucha! Strictky formal pala yun! Akala ko basta basta formal lang. E ang damit ko lang ay blouse, black na slacks at black leather shoes. At yung dalawa kong kasabay, naka gown. Eh ako.. kulit ko kasi eh! Pinadadala na sakin yung sandals at palda ko eh, hinindian ko pa. Hassle kasi kapag daming dala, eh galing pa nga ako trabaho.
Pero, parang mga hulog ng langit, nakarating ako sa Camelot Hotel (dun yung venue) ng naka-gown. At may gusto akong pasalamatan kasi yung damit ako ay pinagtagpi-tagping kagamitan ng iba't ibang tao:
SANDALS -- Aisa!! Buti na lang may dala kang extra sandals na sakto sa paa ko!!
WHITE GOWN -- Miriam girls!! Buti isinasabit nyo lang basta-basta sa tambayan nyo yung graduation dress nyo!!!
SHAWL -- Lea!! Maganda na gown mo talaga! Di na kailangan ng shawl. Thanks!!
STRAPLESS NA BRA -- Ayoko man aminin, nanghiram din ako nito...Spaghetti strap kasi yung dress kaya makikita yung bra ko. At si Lea!! may baong extra. Hmm..bakit kaya meron sya non..?
SANRIO -- Lea ulit!! Para di nakalugay buhok ko.
MAKE-UP -- wala kasi akong alam tungkol dito. So yung mga gamit, hiniram ko sa iba't ibang tao. Kay Aisa, Janice, Rachel, etc..
So in short, nakarating ako sa debu na ang dala-dala ko lang talaga ay ang sarili ko (as in katawan ko, literally) at ang aking panty/undie. And the rest...is history.